در زمان تحریم کشور ایران توسط ایالات متحده و اروپا و حتی بعضی از کشورهای اسیای شرقی .
بودند و هستند کشورهای و شرکتهای دوستی که مارا یاری دادند و تحمل تحریمهای ضالمانه را بر
ما تسهیل کردند
1) شرکای محتمل در سطح کشور
در عمل، معمولاً این کشورها محتملترند:
- چین: بزرگترین شریک بالقوه برای انرژی، معدن، زیرساخت، ماشینآلات و کالاهای صنعتی
- روسیه: در انرژی، حملونقل، راهآهن، هوافضا، کشاورزی و برخی صنایع سنگین
- ترکیه: تجارت، ترانزیت، ساختوساز، مواد اولیه و کالاهای مصرفی
- امارات: هاب تجاری و مالی، ترانزیت کالا، خدمات بازرگانی
- هند: بندر، لجستیک، دارو، پتروشیمی، برخی تجهیزات صنعتی
- کشورهای آسیای میانه: بهخصوص در ترانزیت، معدن، کشاورزی و انرژی
- برخی کشورهای اروپایی: اگر فضای حقوقی و بانکی پایدار شود، بیشتر در حوزههای فناوری، خودرو، انرژی و تجهیزات صنعتی
2) شرکای محتمل در سطح شرکت
بهجای نام بردن از «همه شرکتها»، بهتر است بر اساس صنعت نگاه کنیم:
الف) نفت، گاز، پتروشیمی
- شرکتهای چینی
- شرکتهای روسی
- برخی شرکتهای اروپایی در صورت رفع ریسک حقوقی و بانکی
ب) معدن و ماشینآلات سنگین
- تولیدکنندگان چینی ماشینآلات معدنی
- برخی برندهای ترکیهای و هندی
- در صورت عادیشدن روابط، برخی شرکتهای اروپایی فعال در تجهیزات استخراج و فرآوری
ج) حملونقل و زیرساخت
- شرکتهای چینی
- شرکتهای روسی
- شرکتهای ترکیهای در ساختوساز و پیمانکاری
د) فناوری و کالاهای صنعتی
- برندهای چینی و آسیایی
- در صورت ثبات حقوقی، شرکتهای اروپایی برای تجهیزات دقیقتر
3) واقعبینانهترین نکته
«شریک واقعی» فقط به معنی دوست سیاسی نیست؛ به معنی کشوری یا شرکتی است که این 4 شرط را داشته باشد:
- ریسک تحریم ثانویهاش قابل مدیریت باشد
- بانک و بیمه و حملونقل قابل اتکا داشته باشد
- تأمین قطعه و خدمات پس از فروش ارائه کند
- در بازار ایران منافع بلندمدت ببیند
به همین دلیل، در عمل چین، روسیه، ترکیه، امارات و هند از محتملترینها هستند.
4) اگر بخواهی دقیقتر
میتوانم این را برایت به یکی از این شکلها آماده کنم:
- فهرست دقیق کشورها بر اساس صنعت
- فهرست شرکتهای محتمل در معدن و ماشینآلات
- تحلیل فرصتهای پساتحریم برای ایران
- نسخه کوتاه و رسمی برای ارائه یا مقاله